Op 28 november is Alex Krijger te gast bij het jaarevent van het ACT (Achterhoeks Centrum voor Technologie). Als geopolitiek analist spreekt hij over de ‘toestand in de wereld’ en de kansen die deze biedt voor het mkb. In een bomvolle zaal bij CIVON in Ulft verzorgt hij een lezing, gevolgd door een workshop over hetzelfde thema. In deze Update doen we verslag van zijn optreden.
Meermalen benadrukt Krijger dat er ondanks alles ook positief nieuws komt. Tegelijkertijd is hij realistisch: de wereld bevindt zich in een periode van ‘chaotische transitie’, zoals VN-secretaris-generaal António Guterres dat noemt. Toch staat hij stil bij de kansen die deze tijd het mkb biedt:
Wie bereid is deze uitgangspunten te omarmen, kan ook in chaotische tijden succesvol blijven ondernemen.
Wat die chaos betreft, is volgens Krijger een belangrijk gegeven dat Europa als enige regio nog vasthoudt aan de bestaande wereldorde met instituties als het IMF, de VN en de Wereldbank. Deze orde is na de Tweede Wereldoorlog ontworpen door de Verenigde Staten, met een dominante rol voor het Westen. Veel landen in het mondiale zuiden vinden dat deze machtsverhoudingen moeten veranderen en eisen meer invloed. Zij vinden het onlogisch dat bijvoorbeeld Malta evenveel stemgewicht heeft als India.
Ook China streeft naar een andere wereldorde, waarin het zelf een leidende rol speelt. Opvallend is dat inmiddels ook de Verenigde Staten, de oorspronkelijke architect van het systeem, afstand nemen van deze orde. Onder president Trump is het Amerikaanse beleid gebaseerd op Project 2026, een omvangrijk document waarin wordt gesteld dat de VS internationaal te veel verplichtingen heeft. Deze visie vormt de achtergrond van een geleidelijke terugtrekking van de VS uit Europa. Tegelijkertijd kiest Amerika nadrukkelijk voor een economische confrontatie met China. China zelf heeft de ambitie om rond het midden van deze eeuw het belangrijkste land ter wereld te zijn.
Voor Europa betekent dit alles dat het veel meer op eigen benen moet staan. Dat is geen eenvoudige opgave. In deze overgangsfase is Europa militair en economisch nog afhankelijk van de VS, terwijl de Europese Unie intern verdeeld is en Rusland de grenzen blijft opzoeken.